روزانه

یکی از دوستانی که قصد داشته است کتاب منطق را بخرد به جای آن که به غرفه پردیس دانش (راهرو 11 غرفه 23) برود به اشتباه به غرفه‌ی دیگری رفته است که با «شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب» شباهت اسمی دارد. از آن‌ها سراغ کتاب را گرفته است و آن‌ها توضیحات عجیبی به او داده‌اند این که آن کتاب تمام شده و دیگر منتشر نخواهد شد. خوشبختانه بعداً او را دیدم و متوجه شدم که اشتباهی سراع غرفه‌ی دیگری است. استقبال از کتاب اتفاقا بد نبوده است اما این که به این زودی تمام شود انتظار زیادی است.
درست است که صنف ناشران و کسانی که در حوزه کتاب کار می‌کنند خوش‌نام هستند و توقعات زیادی از آنان می‌رود اما برخی از افراد فعال در این حوزه هیچ تفاوتی با اصناف کاملاً بازاری ندارند. جالب است که همین ناشر برای مطلبی که در معرفی کتاب در خبرگزاری آفتاب منتشر شده بود تکذیبیه فرستاده است! از نظر مدیر این نشر که به تازگی به انتشار کتاب‌های پان‌ترک‌ها روی آورده است گویا تکذیب کردن صرفاً‌ مجالی است برای ابراز وجود، چه خبر مورد نظر درست باشد چه غلط و چه آن خبر به آن‌ها ارتباط داشته باشد و چه نداشته باشد. واقعیت آن بود که آن خبر کاملاً درست بود و هیچ نکته کذبی در آن نبود، ضمن این که ربطی هم به آن ناشر نداشت.

کتاب منطق از مجموعه قدم اول ب ه ترجمه من در نمایشگاه کتاب غرفه پردیس دانش عرضه شده است.
کتابهای شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب کلا در غرفه پردیس دانش ارائه شده اشت. از میان این کتاب‌ها «جمهوری‌خواهی» و «درباره دموکراسی» را توصیه می‌کنم اگر قبلاً نخوانده‌اید و به مسائل سیاسی و دموکراسی علاقه‌مندید حتماً بگیرید.

سایت مردمک که با شعار شهروندمداری کار می‌کند از انتشار نقدی که به مقاله شادی صدر و علی عبدی نوشته بودم خودداری کرد. در حوزه‌ی شهروندمداری این سایت احتمالاً من شهروند محسوب نمی‌شوم. ای کاش دست کم به این شهروند درجه چهار پاسخ می‌دادند که چرا آن یادداشت را منتشر نکردند؟
سرمقاله اقای قوچانی در مهرنامه هم جالب توجه است. آقای قوچانی هر بار که بازداشت می‌شود یک گام محافظه‌کارتر می‌شود. اوایل در کنار گنجی یادداشت می‌نوشت بعد از بازداشت از مریدان هاشمی شد. بعد کم‌کم مخالف
خاتمی و هوادار کروبی شد. حالا هم مخالف روشنفکران دینی شده است. فکر کنم اگر یکی دوبار دیگر بازداشت شود می‌تواند جای حسین شریعتمداری را بگیرد.
پی‌نوشت: سایت مردمک با کمی تأخیر یادداشت مرا منتشر کرد. خبرگزاری آفتاب هم در ستون از نگاه دیگران همان یادداشت را منتشر کرده است.

خبردار شدم که علی باقری, دبیر انجمن اسلامی ادبیات دانشگاه سیستان و بلوچستان به چهارترم محرومیت از تحصیل محروم شده است. علی بهمن ماه 87 همراه با 7 دانشجوی دیگر ممنوع الورود شده بود و کمیته انضباطی بعداً برای وی حکم دو ترم محرومیت از تحصیل را صادرکرد و طی نامه‌ای از وزارت ‌علوم درخواست تبعید وی را داشت. در حالی که نتیجه این درخواست روشن نشده بود مسئولان دانشگاه این ترم هم وی را به دانشگاه راه ندادند. به تازگی وزارت‌خانه در اقدامی بی‌سابقه حکم وی را تشدید کرده است. تقاضای دانشگاه دو ترم محرومیت از تحصیل و تبعید بوده است که تبدیل به چهار ترم محرومیت از تحصیل شده است. مطابق آیین‌نامه کمیته مرکزی انضباطی وزارت‌خانه نمی‌تواند احکام دانشگاه را تشدید کند. البته در بخش تنبیهات آیین‌نامه بند تبعید از دانشگاه پس از چهار ترم محرومیت آمده، اما بدیهی است که محرومیت چهار ترم شدیدتر از دو ترم و تبعید است. مدیریت دانشگاه سیستان و بلوچستان که بیش از 8 سال ثابت مانده است در یک سال اخیر احکام انضباطی سنگینی برای فعالان دانشجویی این دانشگاه صادر کرده است.

این روزها هر خبری که می‌خوانم نفرتم بیشتر و بیشتر می‌شود. در شرایطی زندگی می‌کنیم که حقیقتاً شرم‌آور است. آیا ما در به وجود آمدن این وضعیت مسئول نیستیم؟

به نظرم نامه عماد بهاور از آن جهت حائز اهمیت و حتا درس‌آموز است که از موقعیت خودش و مبارزه‌ای که می‌کند آگاه است و می‌داند چرا آن‌جاست و چه باید بکند. در خاطرات خلیل ملکی هم چیزی قریب به مضمون وجود دارد. او هم در پاسخ یکی از بستگانش که در زندان به ملاقاتش آمده و به او می‌گوید خیلی بدشناسی آوردی که الآن در زندان هستی، با صراحت و تأکید جواب می‌دهد من تصادفی مسیرم را انتخاب نکردم و کاملاً می‌دانم که چرا این‌جایم. این آگاهی از وضعیت خیلی مهم است.
فرهیختگان هم سال‌نامه در نوروز منتشر کرده بود که خیلی هم جالب بود و اتفاقا از سال‌نامه بهار چند صفحه‌ای هم بیشتر بود. من خیلی دیر دیدمش اما مطالبش واقعاً خواندنی است.
با گسترش این مدهای جدید، خریدن شلوار برای ما معضلی شده است. رفتم شلوار بخرم، تمام شلوارها از این مدل‌های فاق‌کوتاه بود. همان شلوارهایی که تا تکان بخوری یک‌جایی می‌زند بیرون. مصیبتی گیر کردیم. مجبوریم بخریم اما با احتیاط از آن استفاده کنیم.

سالنامه بهار که در حقیقت سال‌نامه اعتماد بود، مطالب خواندنی زیادی دارد. مجله آیین هم منتشر شده است که در آن هم مقالات خواندنی خیلی خوبی پیدا می‌شود.
پیام نوروزی مهندس موسوی به نظرم از دوتای دیگر یعنی رهنورد و کروبی بهتر بود.

علی معظمی دیشب با قرار وثیقه آزاد شد.
حسین مرعشی دیشب بازداشت شد.
موسوی و رهنورد پیام ویدئویی به مناسبت نوروز داده‌اند.
سال 89 سال صبر و استقامت نامیده شده است.
علی باقری هنوز تکلیف ادامه تحصیلش روشن نشده است. دو ترم محرومیت از تحصیلش به پایان رسیده اما هنوز جوابی نگرفته است که این ترم چه کار باید بکنند.

از خانواده علی معظمی خبر رسیده است که احتمال دارد امروز علی آزاد شود، در حقیقت برای سپردن وثیقه و کارهای دیگر امروز قرار است اقدام کنند.
از دوستانی که با امضای نامه گروهی از آزادی علی حمایت کردند تشکر می‌کنم. از دوستانی هم که فکر کردند در حمایت از علی نباید نامه را امضا کنند و نباید نامه منتشر شود هم تشکر می‌کنم.
قبلاً می‌رفتم توی جیمیل بعد از مدتی می‌گفتم خب حالا یک سری هم به گوگل ریدر بزنم. الآن اوضاع عوض شده، گوگل ریدر را نگاه می‌کنم بعد از مدت‌ها یادم می‌آید که جیمیلم را هم نگاه کنم. این برنامه باز گوگل باعث گسترش کاربران گوگل ریدر شده است.

یک هفته است که علی معظمی در بازداشت است. در این مدت خانواده او در تلاش بوده‌اند که خبری از او پیدا کنند و بدانند که کجاست اما هنوز از محل یازداشت وی خبر ندارند.
علی تحصیلات کارشناسی‌اش را در دانشگاه علم و صنعت ایران در رشته مهندسی برق الکترونیک گذراند، ما با هم هم‌دوره‌ بودیم. بعد مثل بسیاری از دوستانش در آن دوره به علوم انسانی علاقه‌مند شد زمانی که بازداشت شد داشت تز دکترایش را در انجمن حکمت و فلسفه آماده می‌کرد. علی چند کتاب قدم اول را هم ترجمه کرده است از جمله ماکیاولی و کینز. همه چیز علی آشکار بود او کاری نمی‌کرد که نیاز به مخفی کردن داشته باشد. در روزنامه شرق و در وبلاگش با نام حقیقی می‌نوشت.
اگر کسانی که او را بازداشت کرده‌اند به دنبال یافتن اتهامی برای او هستند، قطعاً به نتیجه‌ای نخواهند رسید. امیدوارم هر چه زودتر به اشتباه خودشان پی ببرند و دست از آزار علی و دیگر شهروندان بی‌گناه دربند بردارند.