امروز در برنامه همایش زبان‌شناسی بودم. یعنی همین چند ساعت پیش. در مراسم افتتاحیه آقای علی اشرف صادقی از فرهنگستان علوم و زبان فارسی درباره‌ی تاریخچه‌ی زبان‌شناسی صحبت کرد و این که از کجا تدریس زبان‌شناسی در ایران شروع شده است. از دکتر محمد مقدم با احترام یاد کرد اما وقتی نام دکتر پرویز ناتل خانلری را برد هیچ‌گونه کلمه‌ی احترام‌آمیزی استفاده نکرد معلوم نیست اگر یک کلمه‌ی ناقابل مثل «روان‌شاد» یا «مرحوم» به کار می‌برد آیا موقعیت شغلی‌اش به خطر می‌افتاد؟ فقط گفت «استاد درگذشته»
شادروان پرویز ناتل خانلری دست کم سراینده‌ی شعر «عقاب» است که بسیاری آن را جزو شاهکارهای ادبیات ایران به حساب می‌آورند. مسأله این است که ایشان در دوران گذشته سمت وزارت داشته‌اند. پس از سی سال هنوز هم تنگ‌نظری‌ها ادامه دارد؟